कविता

साह्रै राम्रो लागेर Copy गरिएको)
प्रिय मेरा गणितका गुरू!
मैले घोकेका साध्य र ज्यामितीहरू
आयतन र परिमितीहरू
अनि ती बिजगणितका डरलाग्दा
'ए' र 'बि' का सूत्रहरू
खै कहाँ काम लाग्छन् ?
जो बिराउदा कैयौ चोट पाएका थिए यी हातले
कैयौ मुर्गा बनाइएका थिए चौरमा
कैयौ पटक उभ्याइएको थियो डेस्कमाथि
र जबर्जस्ती जान्ने बनाइएको थियो मलाई,
मानौकी मेरो जिन्दगी अब फलिफापको बाटोमा अगाडि लाग्यो
तर अचेल मलाई हजारबार जिन्दगीले फेल घोषणा गर्छ,
हिसाब मिल्दै मिल्दैन जिन्दगीको
गुरू कुन सुत्र प्रयोग गरूँ म?
बाको रसिला आखाको आयतन कसरी निकाल्नू?
आमाका हातको ठेलाको घनत्व कसरी नाप्नू?
प्यारीको मेरो अभाव
र छोराको भोकको क्षेत्रफल निकाल्ने सूत्र के हो?
हजुरआमाको लौरी कुन सूत्रले अड्याउने?
माइनस × माइनस = प्लस हुने सुत्रमा
दु:ख × दु:ख = सुख हुन नसकेर फेरि दुख नै हुनु पर्ने
आशु × आशु = हासो नभएर पुन: आशु नै हुनु पर्ने
यो कुन नियम हो गुरु ?
जो मलाई सिकाउदै सिकाइएन।
ब्ल्याकबोर्डको त्रिभुज र चतुर्भुज खुब नापियो
भित्री कोण र बाहिरी कोण नापियो
डिग्री डिग्रीमा नापियो
एन्गल एन्गलमा नापियो
तर जिन्दगी त हजारौ भुजाले बन्दो रैछ
न नापिन्छ न देखिन्छ कुनै दृश्यमा
न लेखिन्छ न छापिन्छ कुनै पानामा
भित्री कोण र बाहिरी कोण मात्र कहाँ?
रहश्य र जालझेलका करोडौ कोण हुदा रैछन्
घात र प्रतिघातका अनगिन्ती एंगल हुदा रैछन्
जसलाई नजरन्दाज सम्म गराइएन कि
तिमिले यसरी पनि बाच्नु पर्छ भनी।
सिंगो परिवार बन्धकीमा राखेर
हरियो पासपोर्ट बोकेर परदेश हिडेको
लाहुरेको गरूंगो पाइलाको भार कुन ग्रामले नाप्छ?
त्यो बिछोडिदाको मुटुको गति कुन मिटरले नाप्छ?
ती झरेका आशु कुन लिटरले नाप्छ?
त्यो चोटको गहिराई कुन एकाईले नाप्छ?
गुरू यसका कुनै सूत्र छैनन्?
प्रिय मेरा गणितका गुरू!
मलाई माफ गर्नुहोस् है
तपाईको गणितमा जसोतसो 'उत्तिर्ण' भएको म
तर जिन्दगीको गणितमा
लज्जास्पद तरिकाले 'उत्तरित' पनि हुन नसकेर
'लत्तारित' भैरहेको छु।
प्रिय मेरा गणितका गुरू!
मिल्छ भने मेरा भाइ अनि बहिनीहरूलाई
गणितसँग जिन्दगीको हिसाब पनि
थोरै थोरै जति सक्नुहुन्छ त्यति सिकाइदिनुस न है !!!
-------